De VS heeft al lang de conventionele economische wijsheid getrotseerd door aanhoudende fiscale en handelstekorten te handhaven, zonder dat dit leidt tot een dramatische verkoop van staatsobligaties of een ineenstorting van de valuta.
Deze veerkracht is geworteld in de unieke positie van de Amerikaanse dollar als de dominante reservevaluta ter wereld, waardoor de VS tegen lagere kosten kan lenen en wereldwijd kapitaal kan aantrekken, zelfs terwijl de staatsschuld blijft stijgen.
Maar de risico's die de dominantie van de dollar geleidelijk kunnen aantasten, worden steeds groter. Geopolitieke fragmentatie, technologische ontwrichting (zoals digitale valuta's van centrale banken), verlies van institutionele geloofwaardigheid en aanhoudende fiscale roekeloosheid kunnen het vertrouwen in de dollar ondermijnen.
Amerikaanse schuld: veerkracht, risico's en toekomstperspectieven
De afgelopen decennia heeft de economie van de VS geprofiteerd van buitenlands kapitaal dat op zoek is naar stabiele, hoge rendementen. Buitenlandse economieën met grote handelsoverschotten, zoals China en Duitsland, hebben hun overtollige spaartegoeden herbelegd in de Amerikaanse financiële markten. Deze wereldwijde spaarpot heeft bijgedragen aan de financiering van de dubbele tekorten van de VS en heeft de rentetarieven laag gehouden. Hierdoor kan de VS goedkoop lenen en meer uitgeven dan diens binnenlandse productiecapaciteit toelaat.
Deze dynamiek heeft ertoe bijgedragen dat de VS een schuldquote van meer dan 100% heeft opgebouwd. Volgens de prognoses zal het tekort in de komende jaren verder oplopen tot ongeveer 7% van het bbp door het recente fiscale beleid, zoals onder andere de 'One Big Beautiful Bill Act'.
Ondanks de stijgende schuldenlast zijn de rentetarieven historisch laag gebleven. Deze schijnbare tegenstrijdigheid wordt verklaard door de structurele vraag naar in Amerikaanse dollars luidende activa, waardoor investeerders relatief ongevoelig zijn voor de omvang van de Amerikaanse staatsschuld.
De prognoses betreffende het toekomstige verloop van de Amerikaanse schuldquote zijn zeer gevoelig voor een reeks macro-economische veronderstellingen, waaronder verwachtingen voor de rentetarieven en de reële bbp-groei. Zelfs kleine afwijkingen in deze variabelen kunnen de prognoses voor de houdbaarheid van de schuld wezenlijk veranderen. Zo kan een langdurige periode van hoge rentetarieven de kosten van de schuldendienst aanzienlijk kunnen doen stijgen, terwijl een productiviteitsstijging, die wellicht wordt veroorzaakt door artificial intelligence, de groei kan stimuleren en de schuldenlast kan beperken.
Beleidsmakers in de VS beschikken over diverse instrumenten, variërend van structurele hervormingen tot monetaire en fiscale strategieën, om deze resultaten te beïnvloeden en de financieringskosten te beheersen.