Aangezien econome Beth Beckett van oordeel is dat de inflatierisico’s in de eurozone hoger zijn dan verwacht, vermoedt ze dat de Europese Centrale Bank binnenkort kiest voor een strakker beleid en eind 2026 een renteverhoging inplant.
Hierdoor zou de beleidsrente zich nog steeds ruim binnen het neutrale bereik van de eurozone bevinden, en de activiteit dus niet afremmen maar ook niet stimuleren.
Maar er is geen consensus over een strakker monetair beleid (de markt verwacht geen verandering) en het zou ook een verrassende stap zijn. Het Capital Strategy Research-team van Capital Group verwacht namelijk dat de Federal Reserve de rente in 2026 zal verlagen.
Volgens Beckett schetsen de recentste ECB-prognoses een erg optimistisch beeld van de inflatie, waarbij de algemene en de kerninflatie de komende twee jaar geleidelijk zullen dalen tot respectievelijk 1,8% en 1,9% op jaarbasis in 2027. De Bloomberg-consensus geeft de ECB nog meer krediet: zowel de algemene als kerninflatie zal tegen 2027 naar verwachting mooi samenvallen met de doelstelling van 2%.
Deze prognoses lijken haar te optimistisch, en ze meent dat de ECB en de meeste analisten de hardnekkigheid van de onderliggende inflatie onderschatten, evenals het risico dat de prijsdruk weer begint op te lopen.
Becketts structurele kijk op inflatie is gebaseerd op haar inschatting dat de binnenlandse vraag toeneemt terwijl het aanbod beperkt blijft.
Twee factoren zetten een rem op het aanbod. De eerste is de tragere aangroei van het arbeidsaanbod door de vergrijzing en het strengere immigratiebeleid. Daardoor blijft de arbeidsmarkt krap (de werkloosheidsgraad in de eurozone schommelt sinds begin 2024 rond zijn laagterecord) ondanks economische tegenwind. De tweede houdt verband met geopolitieke schokken die de handel verstoren en de inputprijzen de hoogte in duwen, zoals de aanhoudende stijging van de energieprijzen in de EU als gevolg van de Russische inval in Oekraïne.
Door deze combinatie van factoren kan de economie een snellere groei minder goed opvangen zonder inflatie te veroorzaken.
Tegelijkertijd wordt de vraag actief ondersteund door een soepeler begrotingsbeleid. Na decennia van onderinvestering in binnenlandse infrastructuur en defensie proberen EU-regeringen dit goed te maken met hogere uitgaven en grotere tekorten. Deze tendens begon in Zuid-Europa met het Herstelfond en beweegt zich nu naar het noorden met het aanzienlijke investeringsprogramma van Duitsland.
En deze shift beperkt zich niet tot de EU: de verwachting dat regeringen wereldwijd de uitgaven in 2026 onder controle zouden krijgen, is te optimistisch gebleken. In vergelijking met zijn prognoses van een jaar geleden verwacht het IMF nu dat de meeste ontwikkelde economieën in 2026 grotere tekorten zullen optekenen (zoals blijkt uit het diagram hieronder).
