Factoren zoals de aanhoudende waardevermindering van de yen en stimulerende begrotingsmaatregelen op korte termijn speelden in het verleden een belangrijke rol bij de waarderingen en beleggingsstijlen in Japanse aandelen. Nu zijn er echter tekenen dat deze structurele uitgangspunten geleidelijk aan het veranderen zijn.
Na de recente algemene verkiezingen, waarin de Takaichi-regering een stabiele parlementaire meerderheid wist veilig te stellen, is de politieke continuïteit en beleidsvoorspelbaarheid aanzienlijk verbeterd. Door deze ontwikkeling zal het beleid waarschijnlijk afstappen van kortetermijnmaatregelen voor herverdeling en economische steun en eerder focussen op begrotingsdiscipline en groeipotentieel op middellange tot lange termijn.
Als het vertrouwen van de markt in het begrotingsbeleid op peil blijft of toeneemt, wordt het voor de Bank of Japan mogelijk gemakkelijker om het monetaire beleid op een meer gestructureerde wijze en geleidelijk aan te normaliseren. Een duidelijkere afbakening van de rollen tussen het begrotings- en het monetaire beleid kan mee de onbedoelde marktonzekerheid beperken die doorgaans met beleidsaanpassingen gepaard gaat.
In die omstandigheden kan de yen zijn structureel neerwaartse trend misschien doorbreken om op middellange termijn een beter evenwicht te bereiken. Daardoor zien we mogelijk een geleidelijke verschuiving van een beleggingsklimaat dat alleen op gunstige valutabewegingen is gebaseerd naar een klimaat dat een meer genuanceerde beoordeling vereist.
Wat aandelenbeleggingen betreft, zal het belang van bedrijven die in staat zijn om duurzaam te groeien – via prijszettingsvermogen, verbeterde winstgevendheid en veerkrachtige bedrijfsmodellen – allicht toenemen. Door deze verschuiving wegen gunstige macro-economische en valutaomstandigheden minder zwaar door en komt de klemtoon meer te liggen op bedrijfsspecifieke fundamentals die kunnen profiteren van de beleidskoers en structurele hervormingen.
In deze context heeft de regering een reeks prioritaire investeringsdomeinen vooropgesteld. Die thema’s weerspiegelen een beleidskader dat structurele knelpunten wil aanpakken, zoals kwetsbare toeleveringsketens, externe afhankelijkheden en demografische druk, en tegelijkertijd een innovatiegedreven en op veerkracht gerichte groei wil bevorderen. Naarmate de beleidsmiddelen meer volgens deze thematische lijnen worden ingezet, zullen ze waarschijnlijk een duurzame basis vormen voor beleggingsmogelijkheden op middellange tot lange termijn, waarbij economische veiligheidsoverwegingen worden afgewogen tegen duurzame groeidoelstellingen.
Toch zullen deze veranderingen zich niet lineair aftekenen, en een verhoogde volatiliteit als gevolg van externe factoren of geopolitieke risico’s blijft een belangrijk aandachtspunt.
